| |
|
|
|
A YAGMUR TUNALI sevenlerine SIIRLERI
Many founders of the magazine in 1985 and was a broadcaster. Affiliates and publishers in the professionally active as a press officer. Participated in advisory board, the Ministry of Culture. Before 12 September a group of friends at a theater with a professional approach to construction and management of three years. Yağmur Tunali, 1986, written from the time of transition to TRT, more war for radio and television.
Scriptwriter, author, presenter, producer and director were on the more than 3,000 signatures to the program.
Viele Gründer des Magazins im Jahr 1985 und gehörte Sender. Affiliates und Verleger in der der professionally als Pressereferent tätig. Beirat Nahm an das Ministerium für Kultur. Vor dem 12. September eine Gruppe von Freunden an einem Theater mit einem professionellen Konzept für Aufbau und Verwaltung von drei Jahren. Yağmur Tunali, 1986, aus der Zeit übergang zu TRT, mehr Krieg für Radio und Fernsehen geschrieben.
Textautor, Autor, Moderator, Produzent und Regisseur wurden auf der mehr als 3,000 Unterschriften, um das Programm.
A.yağmur Tunalı, Yazı ve sanat hayatına şiirle başladı.Şiirin yanında,deneme, tenkid,tanıtma ve mensur şiirler yayınladı.Yazdıkları, Türk Edebiyatı,Hisar,Töre,Divan,Türk Dili, Doğuş, Milli Kültür,Milli Eğitim ve kültür, Ülkü Pınarı,Erguvan,Sözcü, Hamle ve benzeri pek çok dergi ile Tercüman başta olmak üzere çeşitli gazetelerde yayınlandı.Bu yazıları, ciltler dolduracak hacimdedir.
1985’e kadar pek çok derginin kurucuları ve yayınlayıcıları arasında yer aldı.Başbakanlık bağlı kuruluşlarında basın müşaviri ve yayıncı olarak çalıştı. Kültür Bakanlığı Danışma Kurulları’nda görev aldı.12 Eylül öncesinde,bir grup arkadaşıyla profesyonel anlayışta bir tiyatroyu kurup üç yıl yönettiler. Yağmur Tunalı,1986 yılında TRT’ye intisab etmesinden itibaren, daha çok radyo ve televizyon için yazdı.
Metin Yazarı, Senarist, Sunucu, Yapımcı ve Yönetmen olarak 3000’den fazla programa imza attı.
 SAYIKLAMALAR
(I)
Bir Köşeden
Kapıdan döndü -apansız- girecek sandığımız,
Bir güzel besteyi seslendirecek sandığımız.
O geliş, ses ve sükût aşkı gülüşlerdi bize:
Her seherden iri güller dereceksandığımız.
Anne koynunda gibiydik; öper okşardı hayat,
Ki uçuşlardı, kanatlardı ipek sandığımız.
Ve zaman sahnesi boş şimdi..saatler öksüz...
Yine balsız..arısız kaldı petek sandığımız.
Ne şafaklarda o mânâ, ne gülüş var, ne de haz:
Gitti mâdem ki ömürler sürecek sandığımız.
Seneler sonra, nihâyet, yüzümüz gülse, fakat.
Kendi yorgun, bizi dinlendirecek sandığımız.
Hep alanlarla geçen günleri kim döndürecek?
Bekleriz yılları, kimdir, verecek sandığımız?
Susarız sevmeye, lâkin, taşa rahmet okutur:
Gün gelip uğruna ölsek de çiçek sandığımız.
Biz bu hengâmede -bâzen- şaşırıp sormadayız:
Acabâ Şeytan’a benzer mi melek sandığımız?
Kimbilir, nerde bahar..nerde cömert yazlarımız?
Nerdedir, menzile -bir gün- erecek sandığımız?
Ne yazık, görmedi gözler: Ne kanat var, ne ufuk;
Bekleriz gözleri, hâlâ, görecek sandığımız!
 A. Yagmur TUNALI
Türk Edebiyatı 1981
Add comment to this page:
|
|
| |
|
|
